in memoriam

1 Korintiers 15 vers 42-43

Zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt, wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt.

Vanmorgen, 2 oktober 2014 om halfzes, is mijn moeder op 85 jarige leeftijd heengegaan. We zijn dankbaar voor haar. Ze leed de laatste jaren aan dementie en herkende mensen soms niet meer. Maar ze zag er zó naar uit dat de Heer haar zou Thuishalen! Negen jaar geleden ging mijn vader haar voor en ze miste hem enorm. Velen van haar familie waren ook al bij de Heer. Toen zij haar ogen voor de laatste maal hier sloot, opende zij ze in de hemel, waar de Heer Zelf haar verwelkomde. Wat een feestdag is dit voor haar!

Dus ga je gebukt onder lichamelijk beperkingen of ken je iemand die hieronder gebukt gaat; realiseer je dan dat dit allemaal tijdelijk is. Ons lijden in het hier en nu is, vergeleken met de eeuwigheid in glorie eigenlijk zo onbeduidend! Hieronder staat een vertaling van van een lied van Gordon Mote: ‘Wake up dancing’.


[note] “Hij schoof de oude rieten stoel dicht bij zijn grootvader’s bed. Met een stem verzwakt door pijn fluisterde zijn grootvader hem toe. Wil je mij mijn goede schoenen brengen en ook mijn oude zakhorloge. Breng ook mijn zondagse pak met dat vest gevoerd met satijn. Toen hij het verdriet zag in de ogen van zijn kleinzoon zei hij; ik moet me voorbereiden want vanavond ga ik naar huis.

Ik zal walsen over de hemel vloer terwijl een band van engelen speelt. Ik doe de two-step op wat sterrenstof een miljoen kilometer hier vandaan. Je zult nooit opnieuw kunnen beginnen tenzij je eerst het einde bereikt. En deze oude benen gaan weer tot leven komen; Ik zal dansend opstaan.

Hij zei; als het niet te veel moeite is dan moet je nog één ding voor me doen? Ik zie straks ook je oma weer, kun je haar favoriete schoenen brengen. Die met de linten, rood, getrimd met wit. De laatste keer dat ze ze droeg dansten we de hele nacht. Waarom ze ze achter liet is vrij eenvoudig, je oma danste nooit met iemand behalve met mij.

Maar straks dansen we over de hemel vloer terwijl een band van engelen speelt. We doen de two-step op wat sterrenstof een miljoen kilometer hier vandaan. Je zult nooit opnieuw kunnen beginnen tenzij je eerst het einde bereikt. En deze oude benen gaan weer tot leven komen; we zullen dansend opstaan.”[/note]

“wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid,
wordt met schittering en kracht opgewekt.”

 

Reacties zijn gesloten.